Panthea. Karny Legion

Po wtargnięciu do zakazanego miejsca, zostaje złapana, osądzona i skazana przez Radę na zesłanie. Pozbawiona w brutalny sposób mocy, trafi a na świat, odkryty przez jej dziadka i ojca, kilkanaście lat wcześniej. Wcielona do Karnego Legionu, wyrusza na polecenie Rady wraz z nim w samobójczą misję. Legioniści wciągnięci w zasadzkę, przechodzą na służbę Triumwiratu i czarowników z innego świata. Zostają przeniesieni w miejsce, gdzie rządzi Triumwirat. Ich obecność próbują wykorzystać buntownicy i przez nią składają ofertę współpracy Maradoxowi, dowódcy Legionu. Ona szukając możliwości powrotu do domu, zostaje łącznikiem pomiędzy Legionem, a buntownikami. Uwikłana w różne intrygi jest ścigana przez Służby Specjalne Triumwiratu, a jednocześnie wspierana przez tajemniczego sprzymierzeńca, który skutecznie ukrywa swoją tożsamość. W walce o powrót na ojczysty świat, musi pokonać drogę przez nieznane jej miejsca, a także wyeliminować bezwzględnych przeciwników. – Nic nie rób! – warknięciem uprzedził go Wiatr. – Inaczej wszystko wymknie się spod kontroli. W tym samym momencie zabrzmiał huk wystrzału. Kula świsnęła magowi koło ucha, uderzając z impetem w bark czarownika. Obróciło nim o sto osiemdziesiąt stopni i powaliło go na ziemię. Upadł z krwawiącą raną. Nieznany strzelec spróbował jeszcze raz, tym razem jednak spudłował. Pocisk przeorał plac tuż obok głowy leżącego. – Cholera! Niech to trafi szlag! – zaklął mag, stając na drodze snajperowi i zasłaniając cel. Ludzie na placu cierpieli katusze. Ich ciała zaczęły się rozpadać na oczach obserwujących. Najpierw wypadły im włosy, chwilę później zaczęła się łuszczyć skóra, a potem proces opanował mięśnie, które gnijąc, odpadały od kości. Niektóre grupy mięśni i ścięgien eksplodowały jak suche strąki, bryzgając na boki krwistą masą. Okropny nie do zniesienia fetor gnijącego mięsa zatruł okolicę, niemalże zwalając ludzi z nóg. Mag, zaskoczony taką reakcją organizmów na klątwę, pośpiesznie wypowiedział zaklęcie, oczyszczając powietrze. Zaraz potem wytworzył drugim czarem iskrzącą, bladoniebieską barierę, odcinając tym sposobem to, co miało miejsce w jej środku, od reszty otoczenia. Powróciło czyste powietrze. Wiatr popatrzył przy tym z nienawiścią na sprawcę tej zbrodni. Mocnych wrażeń za Bramą Fantazji Marek Tarnowicz