Dużo myśle

Książka nie ma klasycznej formy. Jest dialogiem. Autorzy rozmawiają w niej o różnych formach sztuki: o fotografii( Michał opowiada o swoich wernisażach, są tam jego prace, jak je tworzył, gdzie szukał inspiracji, z kim współpracował i jakie przeszkody stawały mu na drodze, taki współczesny "know-how" o organizacji eventow artystycznych.) muzyce hip hop i drum and bass (jak je widzi starsze pokolenie? czemu jest tak bliskie poezji? czego kiedyś słuchano? jak wygląda tworzenie klipów), (Kaśka opowiada o swoim świecie, miedzy innymi: jak długo zajmuje pisarce stworzenie dzieła? jak wygląda świat pisarski?). Autorzy nie ograniczają się tylko do rozmów na temat sztuki, wybiegają i poruszają tematy społeczne. Porównują swoje pokolenia. Okazuje się, ze jest w tym wszystkim wspólny język i przy połączeniu tych dwóch światów powstała książka.. Książka jako całośc to Pop-Art naszych czasów. To co było i to co jest teraz - w jednym. "Od samego początku naszym założeniem było żeby połączyć świat „pisany" z nowoczesnym pokoleniem obrazu. Chcieliśmy stworzyć książkę, która nie „zanudzi" młodszych odbiorców swoja forma. Teraz w kulturze panuje ogromny „mix". Wszystko się miesza. Muzyka z filmem, z fotografia itp. Nasz produkt dokładnie się w to wpisuje. Łączymy to wszystko. Kierujemy i do młodszego i starszego pokolenia."