Ochrona praw dziecka – uchodźcy w Europie w latach 2001 – 2006

Na diagnozę tej sytuacji składają się przede wszystkim kwestie warunków przyjęcia małoletnich w państwie azylu, warunki mieszkaniowe, jakie zostały im przyznane, umieszczenie ich pod kuratelą opiekuna, który powinien reprezentować najlepszy interes dzieci, dostęp do edukacji i możliwość pozostania w państwie azylu po ukończeniu 18 roku życia. Szczególnie ważne są działania prowadzone na rzecz połączenia małoletniego z jego rodziną. Osiągając ten cel stwarza się dogodniejszą sytuację, a przede wszystkim wprowadza się bezpieczeństwo i stabilizację w jego życie. Z tego też względu, państwa powinny kłaść szczególny nacisk poszukując najlepsze rozwiązania dla małoletnich cudzoziemców. W zgodzie z tą ideą została przyjęta tzw. Konwencja Dublińska, mająca zastosowanie jedynie do osób przybywających już w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej. W znacznie gorszej sytuacji są małoletni przebywający już na terytorium Unii Europejskiej, podczas gdy ich rodzice przebywają w państwie pochodzenia lub innym państwie nie będącym sygnatariuszem Konwencji Dublińskiej.