Niewolnicy sumienia

W całej powieści rozbrzmiewają echa filozofii egzystencjalnej: Gdzie jest granica, po przekroczeniu której człowiek przestaje być człowiekiem? A co, kiedy ją przekroczy? Czy wróci? Wygra czy przegra siebie? Emocjonalna opowieść z nie narzucającym się wątkiem psychologicznym i autobiograficznym, ukazująca ludzkie słabości, zaskakująca na każdym etapie. Bohaterowie w przedziwnych okolicznościach spotykają się w tajemniczym Mieście... Kilka ciekawych historii, różne oceny, odmienne perspektywy, które zawsze jednak znajdą wspólny mianownik. Życie bohaterów przemija z jednej strony pod znakiem hedonistycznych uciech, pożądania i namiętności, z drugiej zaś przygniatającego poczucia odpowiedzialności za siebie i innych. Wrodzona skłonność do komplikowania otaczającej rzeczywistości nie pozwala bohaterom uwolnić się od niewypowiedzianego, iście Freudowskiego, lęku – nie tylko przed światem, ale również, a może przede wszystkim, przed samym sobą. Podbudowa sensacyjno-kryminalna otwiera przed czytelnikiem wrota do ciemnej strony ludzkiej duszy i nie pozwala zapomnieć o tym, kto w powieści tak naprawdę rozdaje karty: życia i śmierci. Z kolei owiany mistyczną tajemnicą wątek „Goblina” nie tylko pobudza wyobraźnię, ale również wskrzesza potrzebę odszukania takiego własnego mistycznego przyjaciela..., a może wroga? Gdzież on jest? Tu czy Tam? A gdzie jest Tu, gdzie Tam? Życie bohatera to niekończąca się podróż w głąb siebie, także w wymiarze intymnym. Jest On, Ona i Sex, a przy tym... uczucie, które jest jak bilet do świata erotycznej retrospekcji. Rozbity na dziś i wczoraj wątek erotyczny daje niezwykle pikantny, dziki, ale też i czuły obraz kochanków. Zakończenie nie pozostawia złudzeń: człowiek może zbliżyć się do siebie samego. Ale czy kiedykolwiek pozna własne ja? – „(...) oto jest pytanie”! Dramat, jaki rozegra się na końcu na długo nie pozwoli czytelnikowi zapomnieć o tym, co się tu wydarzyło. Powieść od początku do końca trzyma czytelnika w napięciu. Żywe dialogi, głębokie monologi, plastyczne opisy miejsc, postaci i sytuacji. Każdemu, kto chciałby coś przeżyć, „czegoś” dotknąć, a przy okazji miło spędzić czas w towarzystwie nietuzinkowych postaci polecam współczesny egzystencjalny dyskurs fabularny pod tytułem „Niewolnicy sumienia.”